neqtus

NISQ Çağında Varyasyonel Kuantum Algoritmaları: VQE ve QAOA

Hata-toleranslı kuantum bilgisayarlar gelmeden önce eldeki gürültülü cihazlarla ne yapılabilir? Varyasyonel yaklaşımın mantığı, VQE ile moleküler simülasyon ve QAOA ile kombinatoryal optimizasyon.

10 dk okumaVQE · QAOA · NISQ · optimizasyon

Bugünün kuantum işlemcileri 'NISQ' (Noisy Intermediate-Scale Quantum) sınıfında: yüzlerce qubit'e ulaşıyorlar ama her kapı işlemi gürültü ekliyor ve derin devreler hızla anlamsız çıktılara dönüşüyor. Varyasyonel kuantum algoritmaları bu kısıta verilmiş en pragmatik cevap: kısa, parametrik bir kuantum devresi ile klasik bir optimizasyoncuyu döngüye sokmak.

Hibrit döngünün anatomisi

  • Parametrik bir devre (ansatz) hazırlanır: θ parametrelerine bağlı dönüş kapıları ve dolanıklık katmanları.
  • Devre kuantum işlemcide çalıştırılır ve hedef gözlemlenebilirin beklenen değeri ölçülür.
  • Klasik optimizasyoncu (COBYLA, SPSA, Adam...) ölçülen değeri düşürecek yeni θ önerir.
  • Döngü, enerji/maliyet fonksiyonu yakınsayana kadar tekrarlanır.

VQE: temel durum enerjisini aramak

Varyasyonel Kuantum Özdeğer Çözücü (VQE), varyasyonel ilkeye dayanır: herhangi bir deneme durumunun enerji beklenen değeri, gerçek temel durum enerjisinden küçük olamaz. Molekülün Hamiltonyeni Pauli terimlerine ayrıştırılır, her terimin beklenen değeri ölçülür ve toplam enerji klasik tarafta minimize edilir. H₂ ve LiH gibi küçük moleküller, bugünkü donanımda dahi kimyasal doğruluğa yakın sonuç verilebilen standart test vakalarıdır.

python
# Qiskit ile minimal VQE iskeleti (H2 molekülü, kavramsal)
from qiskit_algorithms import VQE
from qiskit_algorithms.optimizers import SPSA
from qiskit.circuit.library import EfficientSU2
from qiskit.primitives import Estimator

ansatz = EfficientSU2(num_qubits=2, reps=2)
vqe = VQE(Estimator(), ansatz, optimizer=SPSA(maxiter=200))

result = vqe.compute_minimum_eigenvalue(h2_hamiltonian)
print(f"Temel durum enerjisi ≈ {result.eigenvalue:.4f} Ha")

QAOA: kombinatoryal optimizasyon

Kuantum Yaklaşık Optimizasyon Algoritması (QAOA), MaxCut gibi NP-zor problemleri hedefler. Maliyet Hamiltonyeni ile karıştırıcı Hamiltonyen dönüşümlü uygulanır; katman sayısı p arttıkça çözüm kalitesi teorik olarak iyileşir. Pratikte p'yi büyütmek devre derinliğini, dolayısıyla gürültüyü artırır. NISQ döneminin temel gerilimi tam da budur.

Dürüst bir değerlendirme

Varyasyonel algoritmaların klasik yöntemlere karşı pratik üstünlük sağladığı, hakemli biçimde doğrulanmış bir endüstriyel senaryo henüz yok. 'Çorak plato' (barren plateau) problemi, yani ansatz büyüdükçe gradyanların üstel olarak sıfırlanması, ölçekleme önünde ciddi bir engel. Yine de bu ailenin değeri, bugünkü donanımı anlamlı problemlerle stres testine sokması ve hata azaltma (error mitigation) tekniklerinin gelişimini sürüklemesidir.

Bu yazı yeni bulgularla güncellenebilir. Hata, eksik ya da katkı için bize yazın.